Vandaag publiceer ik mijn eerste drie blogs en dit is nummer één. Ik wou mijn eerste blog starten met een persoonlijke tekst over mijn moeder. Sommige dingen uit mijn jeugd leken vroeger heel normaal, maar achteraf vraag ik me af hoeveel ervan eigenlijk toeval was...
'Deze gaan we tekenen in je plakboek!' Mijn moeder zegt het enthousiast terwijl ze een groot herfstblad in haar tas stopt. Ik ben vijf jaar oud en kijk blij toe. Eenmaal thuis slaat ze het grote leren boek open, legt het blad onder een witte pagina en begint met een regenboogpotlood te tekenen. Langzaam verschijnt een prachtig herfstblad op papier en ik kijk toe alsof ze magie beoefent. Wat eigenlijk ook zo was.
Mijn moeder was een gesloten heks. Een heks die er niet voor uitkwam. Ze had oliën, middeltjes en natuurlijke tips voor alles. Ze wist dingen te voorspellen en voelde het als er iets speelde. Halloween werd bij ons groots gevierd. En toen ik later begon met kaarten, symbolen en spiritualiteit, zei ze er niets van. Alsof ze het allemaal al kende. Het meest bijzondere? Ik mocht als kind niet schelden met het woord "heks", zonder dat ze ooit een reden gaf. Ze keek er niet vreemd van op dat ik op mijn zevende al interesse toonde in magie. Ik begon me rond mijn tienertijd af te vragen hoeveel van mijn jeugd eigenlijk toeval was. Mijn eerste kinderboek ging over een heks. Was dat zomaar een detail? Of misschien toch een teken? Het boek waarin we samen bladeren plakten, bleek achteraf een stiekeme Book of Shadows te zijn. Ken je dat? Een Book of Shadows is een bekend boek binnen de hekserij. Daarin verzamel je spreuken, kennis over kruiden, ervaringen, symboliek, natuurwijsheden en persoonlijke inzichten.
Veel van haar tips ben ik nooit vergeten. Tijdens mijn tienerjaren begon ik mijn eigen Book of Shadows te maken. Daarna nog één. En nog één. Langzaam vulde ik schriftjes met kennis, observaties en technieken. Alsof ik ergens al wist dat die kennis bewaard wilde worden. Want wist jij dat kamille in je tas volgens oude volksmagie geluk in het winnen van spellen zou vergroten? Dat aardbeien-vanillebrownies bakken voor een man hem verliefder op je zou maken? Of dat chrysanten in huis geld zouden aantrekken? Het zijn zomaar wat witchy weetjes. Zeker niet mijn gouden tips die ik overal deel, maar precies het soort kennis dat van generatie op generatie wordt doorgegeven. Kleine dingen die soms nét het verschil lijken te maken.
Ik verloor mijn moeder toen ik negentien was. In die tijd verdiepte ik me niet alleen in mijn familiegeschiedenis, maar ook in allerlei vormen van magie, kruidenkunde, folklore en spirituele technieken. Waar mijn moeder haar kennis verborgen hield, schreeuwen sommige dingen in mijn kledingkast het al van de daken. Ik stond toen nog maar net aan het begin van mijn werk als kaartlegster. Inmiddels heb ik een spiritueel bedrijf waar hekserij een gigantische rol in speelt.
Ik weet niet waarom zij haar kennis zo verborgen hield. Ik weet niet waarom ze zichzelf kleiner maakte dan ze was. Ze had interesse in mediums, kruidengenezing, eigen recepten verzinnen, edelstenen, Fleetwood Mac... ze had iets hekserigs. En ze had over zo, zo veel gelijk wat betreft haar intuïtie. Ook over haar man die een nieuwe vrouw op het oog had en het jaren ontkende. En ondanks dat zij er al een tijdje niet meer is, spreek ik haar elke dag. Ik spreek haar in de vorm van mijn klanten.
Want elke werkdag spreek ik een vrouw die ook in haar kracht wil staan. Die gehoord wil worden. Die zegt... het is genoeg, want er moet iets veranderen in mijn leven. De potentie die ik in haar zag, zie ik nu dagelijks in de mensen die ik mag begeleiden. En misschien is het mooiste inzicht wel dat ik uiteindelijk de persoon ben geworden die mijn moeder vroeger nodig had: simpelweg een praatpaal met, laten we voor de grap zeggen, een heksenhoed.
Ik wil jouw verborgen talenten laten stralen. Ik wil dat jij ontdekt welke krachten al in jou aanwezig zijn. Ik wil dat je stopt met jezelf verstoppen. Vroeger begreep ik nooit waarom dat zo'n grote drijfveer van mij was. Nu wel. Want in iedere vrouw die haar kracht terugvindt, ontmoet ik ook weer een klein stukje van haar.
